تبلیغات 
1. متن اعلامیه جهانی حقوق بشر
- نظر به اینكه بزرگداشت شرف و حیثیت كه ملازم همه افراد خاندان بشری است, و بزرگداشت حقوق برابر و انتقال ناپذیر آنان, پایه آزادی و عدالت و صلح جهان است؛
- نظر به اینكه نشناختن حقوق بشر و پست انگاشتن آن, به كارهای وحشیانه ای كشیده است كه مایه اهانت وجدان بشری است؛
- نظر به اینكه بالاترین آرزوی افراد بشر آن است كه جهانی پدید آید كه نوع بشر در آن جهان از آزادی فكر و بیان برخوردار و از بیم و پریشانی رها باشند؛
- نظر به اینكه پشتیبانی از حقوق بشر بوسیله یك نظام حقوقی امری اساسی است تا انسان به فرجام وادار نشود به عنوان آخرین درمان در مقابل خودسری و ستم دست به شورش زند؛
- نظر به اینكه توده های مردم ملل متحد از نو باز ایمان خود را راجع به حقوق اصلی بشر راجع به شرف و ارزش زن و مرد در منشور ابراز داشته اند, و كه بر آن شده اند تا پیشرفت اجتماعی را تسهیل كنند و بهترین وضع زندگانی را در مهد كامل ترین آزادی بوجود آورند؛
- نظر به اینكه دولت های عضو متعهد شده اند كه با همكاری با سازمان ملل متحد, احترام واقعی و جهانی حقوق بشر و آزادی های اساسی را تأمین كنند؛
- نظر به اینكه برای تحقق یافتن كامل تعهد یاد شده, همه باید از حقوق و آزادی های مزبور تفاهم مشترك داشته باشند؛
- نظر به اینكه تشویق برای گسترش روابط دوستانه بین ملل, امری است اساسی؛
بنابراین, مجمع عمومی, این اعلامیه حقوق بشر را به منزله نمودار كمال مطلوب عام كه شایسته چنان است كه همه توده های مردم و همه ملت ها برای تحقیق بخشیدن آن بكوشند, ندا در می دهد تا همه افراد و همه گروه های اجتماعی در حالی كه پیوسته آن را نصب العین خود قرار می دهند از راه آموزش و پرورش بكوشند, ندا در می دهد تا حرمت حقوق و آزادی های یاد شده را گسترش بخشند و با تدبیرهای پیشرو, قبول و اجرای جهانی و واقعی آن را همان اندازه در میان توده های خود دولت های عضو, كه در بین گروه های سرزمین هایی كه زیر فرمان آنهاست تأمین كنند:
______________________________________________
ماده 1 – همه افراد بشر آزاد و با حیثیت و حقوق یكسان زاییده می شوند و دارای موهبت خرد و وجدان می باشند و باید با یكدیگر با روحیه برادری رفتار كنند.
ماده 2 – هر كس می تواند از كلیه آزادی ها كه در اعلامیه حاضر به آن تصریح شده است, بی هیچ گونه برتری, منجمله برتری از نظر نژاد و رنگ و جنس و زبان و دین یا هر عقیده دیگر, و از نظر زاد و بوم یا موقعیت اجتماعی, و از نظر توانگری یا نسب یا هر وضع دیگر بهره مند گردد. نیز هیچ امتیازی بر اساس نظام سیاسی یا قانونی یا بین المللی مربوط به كشور یا سرزمینی كه شخص از تبعه آن محسوب است وجود نخواهد داشت, خواه سرزمین مزبور مستقل باشد یا زیر سرپرستی, خواه فاقد خودمختاری باشد یا سرزمینی كه حاكمیت آن به شرطی از شروط محدود شده باشد.
ماده 3 – هر كس حق دارد از زندگی و آزادی و امنیت شخص خویش برخوردار باشد.
ماده 4 – هیچ كس را نمی توان به بندگی یا بردگی گرفت. بندگی و سوداگری بنده در هر شكل كه باشد ممنوع است.
ماده 5 – هیچ كس را نمی توان شكنجه كرد یا مورد عقوبت یا روش وحشیانه و غیر انسانی یا اهانت آمیز قرار داد.
ماده 6 – هر كس دارای این حق است كه شخصیت حقوقی او در همه جا مراعات گردد.
ماده 7 – همه افراد در پیشگاه قانون یكسانند و حق دارند كه بی هیچ تفاوت از پشتیبانی قانون به طور برابر استفاده كنند.
هر كس حق دارد در مقابل هر گونه تبعیض كه ناقض این اعلامیه باشد و در مقابل هر گونه عملی كه چنین تبعیضی را تشویق كند, از حمایت یكسان قانون برخوردار گردد.
ماده 8 – هر كس می تواند از تعدی به حقوق اصلی كه به موجب قانون اساسی یا قانون های دیگر برای او شناخته شده است به دادگاه های صلاحیت دار ملی متوسل گردد تا حقش استیفا شود.
ماده 9 – هیچ كس را نمی توان خودسرانه بازداشت كرد یا زندانی ساخت یا تبعید نمود.
ماده 10 – هر كس حق دارد با استفاده كامل از تساوی حقوق با دیگران, دعوای او در یك دادگاه مستقل و بی طرف عادلانه و علنی رسیدگی شود و آن دادگاه درباره حقوق و تعهدات او, یا صحت هر گونه اتهام كیفری كه به او متوجه باشد حكم دهد.
ماده 11 –
1) هر كس متهم به ارتكاب جرمی باشد, تا وقتی تقصیر او طی محاكمه علنی كه در آن هر گونه تضمین ضروری برای دفاع تأمین شده باشد قانونا به اثبات نرسد, بیگناه محسوب می شود.
2) همچنین هیچ كس به علت ارتكاب عملی یا خودداری از عملی محكوم نخواهد شد مگر وقتی كه آن كار به موجب قوانین ملی یا بین المللی در هنگام ارتكاب, جرم محسوب باشد. نیز هیچ كس به مجازاتی بیش از مجازات مقرر در هنگام ارتكاب جرم محكوم نخواهد شد.
ماده 12 – زندگانی خصوصی یا امور خانوادگی یا محل سكونت یا مراسلات كسی نباید در معرض دخالت خودسرانه واقع شود. نیز به حیثیت و حسن شهرت هیچ كس نمی توان حمله كرد.
هر كس حق دارد در این گونه دخالت ها یا این گونه تجاوزها, از پشتیبانی قانون برخوردار گردد.
ماده 13 –
1) هر كس حق دارد در داخل هر كشور آزادانه نقل مكان كند و هر كجا بخواهد اقامت گزیند.
2) هر كس می تواند هر كشوری را كه بخواهد, من جمله كشور خود را, ترك كند و می تواند به كشور خود باز گردد.
ماده 14 –
1) هر كس حق دارد برای گریز از هر گونه شكنجه و فشار به جایی پناهنده شود. نیز می تواند در سایر كشورها از پناهندگی استفاده كند.
2) در جرایم غیر سیاسی یا اموری كه مخالف با اصول و هدف های ملل متحد باشد نمی توان از حق پناهندگی استفاده كرد.
ماده 15 –
1) هر كس می تواند هر ملیتی را بخواهد بپذیرد.
2) هیچ كس را نمی توان خودسرانه از ملیت او محروم ساخت یا حق تغییر ملیت را از او سلب نمود.
ماده 16 –
1) زن و مرد وقتی به سن ازدواج برسند می توانند بدون هیچ قید نژادی و ملی و دینی ازدواج كنند, و خانواده بنیاد گذارند. آنان به هنگام زناشویی و در اثناء و هنگام انحلال آن دارای حقوق متساوی می باشند.
2) عقد ازدواج جز با رضای آزادانه همسران آینده, قانونی نیست.
3) خانواده عنصر طبیعی و اساسی اجتماع است و باید از پشتیبانی جامعه برخوردار باشد.
ماده 17 –
1) هر كس به تنهایی یا با شراكت دیگری دارای حق مالكیت است.
2) مالكیت هیچ كس را نمی توان بر خلاف قانون از وی سلب كرد.
ماده 18 – هر كس دارای حق آزادی فكر و ضمیر و دین است. لازمه این حق آن است كه هر كس خواه به تنهایی یا با دیگران علنی یا خصوصی از راه تعلیم و پیگیری و ممارست, یا از طریق اقامه شعایر و انجام مراسم دینی, بتواند آزادانه, دین و یقینات خود را ابراز كند.
ماده 19 – هر كس آزاد است هر عقیده ای را بپذیرد و آن را به زبان بیاورد و این حق شامل پذیرفتن هر گونه رأی بدون مداخله اشخاص می باشد و می تواند به هر وسیله كه بخواهد بدون هیچ قید و محدودیت به حدود جغرافیایی, اخبار و افكار را تحقیق نماید و دریافت كند و انتشار دهد.
ماده 20 –
1) هر كس حق دارد آزادانه در احزاب و جماعت های مسالمت آمیز شركت جوید.
2) هیچ كس را نمی توان وادار ساخت به حزبی بپیوندد.
ماده 21 –
1) هر كس حق دارد مستقیما یا بوسیله نمایندگانی كه آزادانه انتخاب شده باشند در اداره امور عمومی كشور خود شركت جوید.
2) هر كس حق دارد مانند دیگران متصدی مشاغل عمومی كشور خود گردد.
3) اراده ملت اساس قدرت اختیارات ملی است؛ این اراده بوسیله انتخابات شرافتمندانه صورت می گیرد كه دوره به دوره از طریق انتخابات عمومی یكسان, با رأی مخفی یا بنا به روشی مشابه با آن كه آزادی رأی را تأمین می كند, انجام می یابد.
ماده 22 – هر كس از حیث اینكه عضو جامعه محسوب است حق دارد از تأمین اجتماعی برخوردار گردد و می تواند به كمك كوشش ملی و یاری بین المللی با توجه به سازمان و امكانات هر كشور از حقوق اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی كه با حیثیت و تكامل آزاد شخصیت انسانی ملازمه داشته باشد بهره ور گردد.
ماده 23 –
1) هر كس حق كار و حق برگزیدن آزادانه كار با شرایط عادلانه و ارضاء كننده دارد, نیز حق دارد كه در مقابل بیكاری حمایت شود.
2) هر كس در مقابل كار مساوی, بدون هیچ گونه رعایت امتیاز, حق دستمزد مساوی دارد.
3) هر كس در مقابل كار, حق دارد دستمزدی منصفانه و ارضاء كننده دریافت كند كه برای او و خانواده اش و در صورت مقتضی حق دارد از كلیه وسایل حمایت اجتماعی استفاده نماید.
4) هر كس حق دارد برای پشتیبانی از منافع خود, با دیگران تشكیل سندیكا بدهد و عضو سندیكایی شود.
ماده 24 – هر كس حق استراحت و استفاده از ایام فراغت دارد, من جمله حق دارد ساعات كارش به طور معقول محدود باشد و از مرخصی نوبتی با دریافت حقوق استفاده كند.
ماده 25 –
1) هر كس حق دارد از سطح یك زندگانی برخوردار باشد كه سلامت و رفاه او و خانواده اش, من جمله خوراك و لباس و مسكن و رسیدگی های پزشكی آنان را تأمین كند. همچنین حق دارد از خدمات ضروری اجتماعی در هنگام بیكاری و بیماری از اراده او, وسایل معاش وی مختل گردد استفاده كند.
2) مادر بودن و فرزند بودن, استفاده از كمك و مساعدت مخصوص را ایجاب می كند.
هر كودك خواه حاصل زناشویی قانونی باشد یا غیر قانونی, از حمایت اجتماعی برابر برخوردار می گردد.
ماده 26 –
1) هر كس حق دارد از تعلیم و تربیت استفاده كند. تعلیم و تربیت باید دست كم در مورد آموزش ابتدایی و اساسی رایگان باشد. تعلیمات فنی و حرفه ای باید برای همه ممكن باشد. دسترسی به تعلیمات عالیه باید برای همه و بنا به شایستگی هر كس امكان پذیر باشد.
2) هدف تعلیم و تربیت باید شكوفایی كامل شخصیت بشری و تقویت احترام به حقوق بشر و آزادی های اساسی باشد.
تعلیم و تربیت باید حسن تفاهم و گذشت و دوستی بین همه ملت ها و همه گروه ها از هر نژاد یا هر دین, همچنین گسترش فعالیت های ملل متحد را برای حفظ صلح تسهیل كند.
3) پدر و مادر برای تعیین نوع تعلیم و تربیت فرزند خود حق اولویت دارند.
ماده 27 –
1) هر كس حق دارد آزادانه در زندگانی فرهنگی اجتماع شركت جوید و از اقسام هنرها استفاده كند و در پیشرفت علمی و بركات حاصل از آن سهیم باشد.
2) هر كس حق دارد از منافع اخلاقی و مادی ناشی از هر گونه دستاورد علمی و ادبی یا هنری كه آن را به وجود آورده باشد حمایت شود.
ماده 28 – هر كس حق دارد بكوشد تا در سطح اجتماعی و جهانی چنان سامان و نظمی حكمفرما شود كه حقوق و آزادی هایی كه در این اعلامیه اعلام شده است در آن سطح به نتیجه كامل برسد.
ماده 29 –
1) هر كس نسبت به اجتماعی كه فقط در آن اجتماع رشد آزاد و كامل شخصیت او امكان پذیر است تكالیفی بر عهده دارد؛
2) هر كس در اجرای حقوق و در مقام برخورداری از آزادی های خویش, تنها از محدودیت هایی پیروی می كند كه قانون منحصرا به منظور تأمین شناسایی و حرمت حقوق و آزادی های دیگران, بالجمله برای تحقق بخشیدن به مقتضیات عادله اخلاق و نظام اجتماعی و مصلحت عمومی, در یك جامعه دموكرات وضع كرده باشد.
3) در هیچ حال نمی توان حقوق و آزادی های مزبور را به نحوی به كار برد كه با هدف ها و اصول ملل متحد منافی باشد.
ماده 30 – هیچ یك از مقررات اعلامیه حاضر را نمی توان به نحوی تفسیر كرد كه برای دولتی یا گروهی یا فردی متضمن حقی شود كه بنا بر آن, بتواند به فعالیتی دست زند یا كاری انجام دهد كه هدف آن از بین بردن حقی از حقوق و آزادی های مذكور در این اعلامیه باشد
پایان!
قضاوت با خودتان!